wiadomości

Zabytkiem po szosach i szutrach

"L'Eroica". Rajd zabytkowych rowerów.


Rower górski to najpopularniejszy typ roweru w Polsce. Jest to zastanawiające, ponieważ większość z nich nigdy nie zobaczy gór, co najwyżej górki w okolicznych lasach. Służą przede wszystkim do miejskiej rekreacji, ewentualnie przejażdżek po ubitych polnych drogach. Można jednak zauważyć, że coraz więcej osób przesiada się na inne rowery - miejskie, holendry, trekkingowe, bmx, szosowe. Ja przesiadłem się na klasyka, blisko trzydziestoletnią włoską kolarzówkę Bianchi.



Bohaterskie ściganie
Bianchi Rekord 841 - takim rowerem będę przemierzał Toskanię.
Bianchi Rekord 841 - takim rowerem będę przemierzał Toskanię. fot. Bartosz Mrozowski
Luciano Berutti, ikona L'Eroiki na charakterystycznej toskańskiej szutrowej drodze.
Luciano Berutti, ikona L'Eroiki na charakterystycznej toskańskiej szutrowej drodze. fot. www.eroicacicli.com
Zamiast izotoników i batonów zawodnicy częstowani są winem i owocami.
Zamiast izotoników i batonów zawodnicy częstowani są winem i owocami. fot. www.eroicacicli.com
Kiedy kilka lat temu po raz pierwszy pojechałem do Toskanii, obok typowych drogowskazów z nazwami miejscowości zobaczyłem małe, brązowe tabliczki z napisem "L'Eroica". Jak się okazało, nie ustawili ich fani twórczości filmowej Andrzeja Munka, ale organizatorzy odbywającego się od 1996 roku rajdu zabytkowych rowerów.

Poszperałem trochę w Internecie i okazało się, że to nie impreza kilkunastu lokalnych wariatów, ale spotkanie około 3 tys. miłośników klasycznego kolarstwa z całego świata i co najmniej drugiej takiej liczby kibiców oraz turystów chcących przenieść się w czasie.

Cóż takiego się dzieje od 15 lat na przełomie września i października w małym Gaiole in Chianti? Otóż zjawia się cała czereda przebierańców w trykotach z nazwami dawnych grup kolarskich i nieistniejących już sponsorów, przywożą swoje 30, 40 albo i 70-letnie skarby i zachwycają się grawerowanymi, malowanymi, wytłaczanymi nazwami: Campagnolo, Brooks, Modolo, Mavic, Iscaselle, Gipiemme, Bianchi, Olmo, Pinarello, Colnago, Dancelli, Rossin, Galmozzi, Gianni Motta... Marki, producenci, nazwiska kolarzy - są odmieniane przez wszystkie przypadki w kilkunastu językach. Jednych fascynuje błyszczący chrom maszyn, które niegdyś zwyciężały na Tour de France czy Giro d'Italia, inni zachwycają się rdzą i patyną bicykli z początków kolarstwa szosowego.

Można kupić rowery już odrestaurowane, rowery do remontu, części zamienne, koszulki, czapeczki i całe mnóstwo drobiazgów nic nie wartych dla laika, a wartych fortunę dla kolekcjonera. Przybywają dawni mistrzowie, których można było przed dekadami zobaczyć na czołówkach gazet. Dzisiaj swymi słynnymi nazwiskami sygnują ramy rowerów (Francesco Moser), albo wspierają drużyny kolarskie (Czesław Lang).

Noski i prosciutto

Impreza bywa nazywana wyścigiem, ale żadnego podium i oficjalnej klasyfikacji nie ma. Każdy, kto dojedzie cało do mety, jest zwycięzcą. Sprawa z wielu powodów wcale nie jest taka oczywista, jeśli weźmiemy pod uwagę, że najwytrwalsi mają do przebycia 205 km, w połowie po asfalcie, w połowie po toskańskich szutrach (stradi bianchi), na rowerach bez przerzutek albo z "przerzutką", której zmiana polega na wyjęciu i odwróceniu tylnego koła, bo z jednej strony jest mniejsza zębatka, a z drugiej większa.

Są też trasy krótsze o dystansie 135, 75 i 38 km, ale i na nich trzeba jechać rowerem szosowym sprzed 1987 r., który musi mieć manetki przerzutek umieszczone na ramie, puszczone na zewnątrz linki hamulców, noski. Zabronione są pedały SPD i nowoczesne materiały typu carbon.

Na punktach odżywczych nie ma izotoników, żeli i batonów energetycznych, ale chleb z oliwą, prosciutto, salsiccia, woda i wino, a wieczorem w Gaiole in Chianti odbywa się pasta party dla wszystkich kolarzy.

Nikon FM2 z przerzutkami

Kupiłem starego Bianchi, by móc się tam znaleźć jako uczestnik, a nie jedynie jako widz. Można go porównać do dobrego aparatu fotograficznego pozbawionego współczesnej elektroniki. Wszystko trzeba ustawiać manualnie, pilnować ostrości, ale magia obrazów, które pojawiają się w ciemni podczas wywoływania zdjęć, jest wyjątkowa.

Jeżdżąc Bianchim trzeba uważać na najdrobniejszą nierówność, hamować z odpowiednim wyprzedzeniem, ciągle korygować ustawienia prowadnicy przedniej przerzutki, bo w jednym położeniu nie obsługuje pełnego zakresu tylnych zębatek, pilnować dokręcenia najróżniejszych śrubek i mocowań. Za to efekt jest wspaniały - rower sam się wyrywa do przodu, a na 120-kilometrowej trasie można spokojnie osiągać średnią 26-27 km/h. Do tego jest piękny i musiałem o niego powalczyć - spóźniłem się kilka minut na koniec licytacji. Całe szczęście dziewczynie, która go kupiła zmiękło serce, kiedy dowiedziała się jaka przygoda może czekać Bianchiego i trafił w moje ręce.

Czemu nie Jaguar?

Aż się prosi, by na tego typu wyścig zabrać jedną z polskich kolarzówek, bo przecież nie mamy się czego wstydzić. Jaguary i Huragany produkcji Zjednoczonych Zakładów Rowerowych są nadal bardzo cenione. Jaguarami jeździły polskie ekipy zawodnicze i kluby kolarskie, nawet Ryszard Szurkowski w swoich pierwszych Wyścigach Pokoju w końcu lat 60.

Znalazłem Jaguara, który miał sporo oryginalnego wyposażenia. Szybko się jednak okazało, że przygotowanie go do startu w L'Eroice, wymaga ogromu pracy. Dlatego do Włoch pojedzie Bianchi.

Touring

Do Włoch pojedzie też spora grupa moich znajomych, którzy chcą zobaczyć na własne oczy to święto rowerowego dziwactwa i być może wystartować na najkrótszej trasie. Wspólny, planowany od kilku miesięcy wyjazd zmotywował nas do założenia stowarzyszenia Polski Touring Klub, które nawiązuje do przedwojennej polskiej organizacji o tej nazwie i do działalności innych współczesnych touring klubów istniejących na całym świecie, od Włoch po Peru.

Zapraszamy każdego, kto ma zamiłowanie do sportu w dobrym stylu, podróży, klasycznej motoryzacji, lokalnego jedzenia i dobrego wina.

Opinie (38) 6 zablokowanych

  • WSPOMNIENIE CZYTELNIKA (6)

    Podoba mi się to, co napisał autor tego artykułu. Trochę rzewnie mi się zrobiło, bo miałem kiedyś Jaguara i, po założeniu rodziny, przekazałem go młodemu członkowi rodziny żony, i nawet nie wiem, co się z tym rowerem dalej stało. Przypominają mi się, wspomniane przez autora, uroki jazdy tamtym rowerem, a można było nim jechać szybko po stosunkowo mało uczęszczanych dawniej drogach. Teraz jeżdżę trzyletnim nowoczesnym rowerem dobrej klasy, ale czasami nachodzi mnie nostalgiczne pragnienie chociaż popatrzenia na obiekt mojej dawnej fascynacji.

    • 17 1

    • (5)

      "Teraz jeżdżę trzyletnim nowoczesnym rowerem dobrej klasy" hehehehe się uśmiałem :D

      • 0 10

      • re: (1)

        Napisałem "dobrej", a nie np. "bardzo dobrej". Mój rower trekkingowy, którym obecnie zwykle jeżdżę, Hercules Sacorte, rocznik 2008, ma kompletny napęd Shimano Deore XT, nie mówiąc już o pozostałym odpowiednio dobrym wyposażeniu, więc nie ma się z czego śmiać. Praktycznie nie spotyka się lepszych rowerów typu trekking. Kupiłem go jako nowego w sklepie i do tanich nie należał (cena katalogowa: 1300euro). Firma Hercules ma bogatą i długą tradycję, nie tylko rowerową, i jej produkty zawsze były cenione na rynku. Oczywiście są rowery po 20 000 - 30 000 zł i zapewne, prześmiewco, taki posiadasz : ).

        • 11 0

        • Sprostowanie i nie tylko

          Przy okazji małego remontu w domu wpadł mi w ręce katalog Herculesa z 2008 roku i wychodzi na to, że, cenę katalogową mojego roweru, zawyżyłem o 101 euro. Zapewne mało to kogokolwiek obejdzie, jednak, jak mi się wydaje, dla porządku sprostowanie pomyłki się należy. Możliwe, że zapamiętałem ją inaczej dlatego, że dokonałem ulepszeń i uzupełnień w jego wyposażeniu (m. in. pedały SPD, mostek kierownicy, "otorbienie") i w sumie wyszło o kilkaset złotych drożej. Napisałem też, że praktycznie nie spotyka się lepszych rowerów typu trekking, podczas gdy chociażby w tymże katalogu były dwa modele droższe od mojego, jeden na ramie z włókien węglowych i napędzie s**** X-0 (cena 1899euro), oraz drugi z 14 biegową przekładnią Rohloff-a (cena 1999euro). Wracając do spraw historycznych, zapewne nie tylko ja, obserwuję dokonującą się chyba historyczną zmianę w konstrukcji napędów współczesnych rowerów, coraz powszechniej wyposażanych we wspomaganie elektryczne, co może niektórym wydawać się nawet pewną profanacją kolarstwa, ale obecnie nawet najwyższej klasy "wyścigówki" mają już przerzutki sterowane elektrycznie, chociaż oczywiście to nie jest to samo, co silnik napędowy : ). Taki, przykładowo, podobny do mojego rower trekkingowy Herculesa (też na "XT") można również nabyć z dodatkowym silnikiem elektrycznym. Zresztą Hercules oferuje już wiele modeli "elektrycznych". Nawet firma Scott w tym roku oferuje tego typu rowery z elektrycznym napędem Boscha, co może wydawać się zaskakujące. Ja oczekuję pojawienia się konstrukcji odzyskujących całą energię traconą podczas hamowania, co już nie uważałbym za wspomnianą profanację, ale istotne usprawnienie mogące być z powodzeniem stosowane w tradycyjnym kolarstwie. Zdaję sobie sprawę z tego, że konstrukcja, chociażby takich elektrycznych hamulców jest sporym wyzwaniem dla konstruktorów. Sądzę, że właśnie dopiero teraz, po około stu latach, przyszedł czas rewolucji konstrukcyjnej i napędowej rowerów, a stare mechaniczne modele pozostaną rarytasami kolekcjonerskimi.... się rozmarzyłem i rozpisałem : )))Pozdrawiam

          • 1 0

      • mam kellysa majestic ale wiadomo każdy kellys to szrot!

        • 1 0

      • Kupa mięsa, a głupota jeszcze większa : D

        • 1 0

      • Smiało! Pochwal się swoją marketową maszyną za kilkadziesiąt ojro : D

        • 5 0

  • Stara Oliwa (1)

    A mój Ojczulek pod koniec lat 50-tych kupił sobie czeskiego "Favorita".To był rower marzenie.Dla mnie też ale nie doczekałem wyróżnienia jazdy na nim.A Ojczulek śmigał po trasach do Chwaszczyna,Żukowa,Szemudu.Wtedy to było możliwe.A teraz kto dba o kolarzy i trasy do jazdy ?

    • 6 0

    • a kolarze nie potrafią sami zadbać?

      dla rowerzystów jest coraz więcej miejsca na Pomorzu

      • 0 0

  • Ugniatanie prostaty... (9)

    podobno nie ma nic gorszego dla mężczyzny po 40-tce jak siodełko ugniatające prostatę. A stare wyścigówki są w tym niezastąpione.

    • 3 7

    • (7)

      wszystko zależy od wielkości jajek... teraz to coraz mniejszy problem

      • 6 1

      • (5)

        : )))

        • 2 2

        • A Ty co się śmiejesz, skoro ich nie masz ? (4)

          • 1 7

          • (3)

            O cholera! Nie wiedziałem, że znajdzie się tu taka, co mnie tak dobrze zna od tej strony : (A śmieję się, bom wesoły zawsze jest : )Ale nie pozdrawiam : )

            • 5 1

            • Nie masz jajek ale masz fajne niebieskie super hiper wypasione gatki. Męskich nie było jak je nabywałeś? (2)

              • 0 8

              • (1)

                Chyba jesteś daltonistą i zgadujesz kolory. A poza tym, piszesz nielogiczne, bo skoro, jak uważasz, nie mam jajek, to po co mi męskie gatki? Właściwie to nie wiem, po co wdałem się w tę wymianę głupawych uwag. Wystarczy już tych bzdur. Nie pozdrawiam

                • 8 0

              • .

                "Właściwie to nie wiem, po co wdałem się w tę wymianę głupawych uwag." Skoro nie wiesz to ci podpowiem boś głupawy ... od urodzenia!

                • 0 6

      • Dla jednych mniejszy, dla innych większy. Przegapiłaś czas, kiedy do wzięcia byli ci z większymi, a teraz żal. Pozostało chyba jedynie nostalgiczne wspomnienie. Teraz ewentualnie jakiś odzysk wchodziłby w rachubę. : )

        • 4 1

    • A kto Ci takich rzeczy naopowiadał?

      Wystarczy odpowiednie siodelko i gacie. Problem z glowy.

      • 6 0

  • Trzeba było się odezwać.

    Pozyczyłbym swojego zabytkowego Crescenta z 72. ;)

    • 0 0

  • No to ja też się pochwalę

    W spadku po moim ojcu dostałem huragana, ktorego ojciec dostal od swojego ojca w latach 60. Na poczatku lat 90 mialem ramę Romet Super ( wyczynowa jak to się nazywało czyli bardziej zwarta bo amatorska była od Rometa Sporta) zaś cały osprzęt takich firm jak Campagnolo, Pinarello, Modolo, Spidel, etc.Najlepszym sposobem żeby zdobyć profesjonalny osprzęt do roweru były lokalne wyścigi kolarskie, np. pętla przy Zoo w Oliwie i wiele innych, zawodnicy dostawali sprzęt z klubów i poźniej nim handlowali.Pamietam że zdobycie duralowych kół Mavic graniczylo z cudem, jak i całej reszty, liczyła się każda śrubka doslownie. Pikne stare czasy

    • 6 0

  • oldskul szosa rulezz!

    A ja mam Bianchi Record 838, wymieniłem niektóre podzespoły, bo trzeba było ze starości - rower klasa i do tego rakieta, co wszystko wyprzedza!!! pozdrawiam kol kolarzy!

    • 5 0

  • złombolowe konkurencje uwielbiam!

    • 0 2

  • mam (7)

    holendra marki HOLENDER !!! Biały, ma aż trzy przerzutki !!!!Przy wymianie opony znalazłam datę 1969!!!!Troszkę starszy ode mnie!!!I nie zamienię na nic !!!

    • 6 2

    • a ja rzeczywiście mam Holendra

      T.j Gazella i ona ma trzy biegi jest to damka co prawda czarna ale z białymi oponami też zbliża sie do trzydziestki/rower oczywiście bo ja chciałbym mieć trzydziestke/

      • 3 0

    • (5)

      o kurcze, niezłe, to gdzie jest zamontowana ta trzecia przerzutka? gdzieś na środku łańcucha?

      • 1 0

      • (4)

        W przednim kole. Dziwię ci się, że dotąd nie widziałeś tego rozwiązania.

        • 7 1

        • A po co w przednim kole ? (3)

          Dla lansu ?

          • 1 0

          • (2)

            : ))) ...... ale się nie przejmuj. Każdemu może się zdarzyć, że czasem nie załapie żartu : )

            • 4 1

            • (1)

              w tym Ci...

              • 1 0

              • w tym mi : )

                • 1 0

  • A jak z wygodą na tak starych rowerach? (1)

    Czy te sprzęty są podobnie wygodne co dzisiejsze, czy tylko dla "zapaleńców"? :)

    • 3 0

    • stara kolarka

      śmigam na ostrym kole opartym na konstrukcji z połowy lat 80' już od roku i polecam takie rozwiązanie. Początkowo uważałem rower bez wolnobiegu za bezsens i modną fanaberię, ale tego rodzaju napęd naprawdę, moim zdaniem, jest idealny do miasta. Wymaga jednak dużego opanowania. Na długich trasach wybrałbym chyba jednak "zwykłą" kolażówkę". Z chęcią wystartowałbym sobie w takim rajdzie. Na filmie zauważyłem kogoś z ostrym kołem. Ciekawe, czy mój rower spełnia warunki wiekowe;>

      • 3 0

  • rower z aukcji pewnie kupiony razem z książką z autografem Skarżyńskiego?.. :P

    • 0 2

1

alert Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

Informacje

Reklama

mail

Napisz do nas

Brałeś udział w ciekawej wyprawie lub zawodach, o których chciałbyś opowiedzieć naszym czytelnikom? Napisz do nas na aktywne@trojmiasto.pl